Central African / แอฟริกากลาง

สาธารณรัฐแอฟริกากลาง
Central African Republic

Download fact sheet

ข้อมูลทั่วไป

Central African / แอฟริกากลาง

ที่ตั้ง ตั้งอยู่บริเวณตอนกลางของทวีปแอฟริกา ไม่มีทางออกทะเล มีพรมแดนทิศเหนือติดกับชาด ทิศใต้ติดกับสาธารณรัฐคองโกและสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก ทิศตะวันออกติดกับซูดาน และทิศตะวันตกติดกับแคเมอรูน

พื้นที่ 622,984 ตารางกิโลเมตร (มีขนาดใหญ่กว่าไทยเล็กน้อย)

เมืองหลวง กรุงบังกี (Bangui)

ประชากร 5.74 ล้านคน (ปี 2561)

ภูมิอากาศ แบ่งเป็น 2 ฤดู คือ ฤดูฝนตั้งแต่เดือนเมษายนถึงเดือนตุลาคม อุณหภูมิเฉลี่ย 20 - 32 องศาเซลเซียส และฤดูหนาวตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนถึงเดือนมีนาคม อุณหภูมิเฉลี่ย 18 - 34 องศาเซลเซียส

ภาษาราชการ ฝรั่งเศส

ศาสนา ความเชื่อดั้งเดิม ร้อยละ 35 โปรเตสแตนท์ ร้อยละ 25 โรมันคาทอลิก ร้อยละ 25 อิสลาม ร้อยละ 15  

ประธานาธิบดี นายโฟสแตง-อาร์คองช์ ตูอาเดรา (Mr. Faustin-Archange Touadéra) (เข้ารับตำแหน่งเมื่อ 30 มีนาคม 2559)

นายกรัฐมนตรี นายแซงปลิส ซารานจี (Mr. Simplice Sarandji) (เข้ารับตำแหน่งเมื่อ 2 เมษายน 2559)

รมว. กต. นายชาร์ล อาร์เมล ดูบาน (Mr. Charles Armel Doubane) (เข้ารับตำแหน่งเมื่อ 11 เมษายน 2559)

วันชาติ 1 ธันวาคม

วันสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตกับไทย 30 ตุลาคม 2530

หน่วยเงินตรา ฟรังก์เซฟา (CFA franc) (1 บาท = 18.91 ฟรังก์เซฟา) (สถานะ ณ วันที่ 18 กรกฎาคม 2562)

ระบอบการปกครอง ประชาธิปไตยแบบสาธารณรัฐที่ใช้ระบบกึ่งประธานาธิบดี โดยมีประธานาธิบดีซึ่งมาจากการเลือกตั้งเป็นประมุขแห่งรัฐและฝ่ายบริหาร มีวาระการดำรงตำแหน่ง 5 ปี และมีนายกรัฐมนตรีที่มาจากการแต่งตั้งโดยประธานาธิบดีเป็นหัวหน้ารัฐบาล ประธานาธิบดีคนปัจจุบัน คือ นายโฟสแตง-อาร์คองช์ ตูอาเดรา (Faustin-Archange Touadéra) (ตั้งแต่วันที่ 30 มีนาคม 2559) และนายกรัฐมนตรีคนปัจจุบัน คือ นายแซงปลิส ซารานจี (Simplice Sarandji) (ตั้งแต่วันที่ 2 เมษายน 2559)

ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ 1.95 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (ไทย: 455.302 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ)

(ปี 2560)

รายได้ประชาชาติต่อหัว 418.4 ดอลลาร์สหรัฐ (ไทย: 6,595.0 ดอลลาร์สหรัฐ) (ปี 2560)

การขยายตัวทางเศรษฐกิจ ร้อยละ 4.3 (ไทย: ร้อยละ 3.9) (ปี 2560)

เงินทุนสำรอง 362.72 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ไทย: 202.53 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) (ปี 2560)

อัตราเงินเฟ้อ ร้อยละ 37.1 (ปี 2558) (ไทย: ร้อยละ 0.7) (ปี 2560)

ทรัพยากรธรรมชาติ เพชร ยูเรเนียม ป่าไม้ ทองคำ น้ำมัน พลังงานจากน้ำ

อุตสาหกรรมหลัก เหมืองเพชรและทองคำ ป่าไม้ โรงกลั่น สิ่งทอ รองเท้า ชิ้นส่วนจักรยานและจักรยานยนต์

สินค้านำเข้าที่สำคัญ ปิโตรเลียม เภสัชภัณฑ์ เรือบรรทุกสินค้า รถยนต์ อุปกรณ์ถ่ายทำภาพยนตร์

ตลาดนำเข้าที่สำคัญ แคมเมอรูน ฝรั่งเศส อินเดีย เบลเยียม-ลักเซมเบิร์ก เยอรมนี

สินค้าส่งออกที่สำคัญ ไม้แปรรูป ไม้ซุง เพชร ฝ้ายดิบ แร่ตะกั่ว

ตลาดส่งออกที่สำคัญ จีน บุรุนดี เบลเยียม-ลักเซมเบิร์ก ฝรั่งเศส เกาหลีใต้

ประเทศคู่ค้าที่สำคัญ ฝรั่งเศส ญี่ปุ่น

ประวัติศาสตร์โดยสังเขป

      สาธารณรัฐแอฟริกากลางเป็นดินแดน 1 ใน 4 ของ Equatorial Africa ของฝรั่งเศสซึ่งแต่เดิมมีชื่อว่า Ubangi Shari ต่อมา เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม 2501 ได้เข้าร่วมเป็นรัฐสมาชิกของประชาคมฝรั่งเศส และได้รับเอกราชเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม 2503

      ตามรัฐธรรมนูญฉบับปี 2519 กำหนดระบอบการปกครองเป็นระบอบประชาธิปไตยแบบมีรัฐสภา และใช้ชื่อประเทศว่า Central African Empire ประธานาธิบดี Bokassa สถาปนาตนเองเป็นจักรพรรดิ Bokassa ที่ 1 ต่อมา มีการทำรัฐประหารในเดือนกันยายน 2522 โค่นล้มจักรพรรดิ Bokassa ล้มเลิกระบอบการปกครองดังกล่าว หลังจากนั้น มีการทำรัฐประหารอีกหลายครั้งเรื่อยมา

      เมื่อวันที่ 24 มกราคม 2540 มีการลงนามในความตกลงเพื่อยุติปัญหาการก่อการของกลุ่มนายทหารนอกแถว (mutineers) ที่กรุงบังกี และมีการจัดตั้งกองกำลังสันติภาพที่เรียกว่า MISAB ความขัดแย้งระหว่างนายทหารนอกแถวและกองกำลัง MISAB ยังคงดำเนินต่อไป

การเมืองการปกครอง

การเมืองการปกครอง

      แอฟริกากลางมีรูปแบบการปกครองแบบสาธารณรัฐ มีประธานาธิบดีเป็นประมุขแห่งรัฐ อยู่ในวาระคราวละ 5 ปี และสามารถดำรงตำแหน่งได้ 2 สมัย มีอำนาจในการแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีและคณะรัฐมนตรีการเลือกตั้งประธานาธิบดีครั้งล่าสุดมีขึ้นในปี 2548 ฝ่ายนิติบัญญัติ มีรัฐสภาแบบสภาเดียว (National Assembly) ทำหน้าที่บริหารอำนาจนิติบัญญัติ มีสมาชิก 105 ที่นั่ง มาจากการเลือกตั้งโดยตรง อยู่ในตำแหน่งคราวละ 5 ปี ปัจจุบัน อดีตนายกรัฐมนตรี Celestin Gaombalet ดำรงตำแหน่งประธานรัฐสภา ฝ่ายตุลาการ มีศาลสูง ศาลรัฐธรรมนูญ ศาลฎีกา ศาลอาญา และศาลชั้นต้น รัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบัน คือ ฉบับเดือนธันวาคม 2547 ซึ่งได้รับการแก้ไขจากฉบับปี 2538 และได้รับการรับรองโดยการลงประชามติ

      ประธานาธิบดี Francois Bozize เข้ารับตำแหน่งหลังจากการทำรัฐประหารของฝ่ายทหารเมื่อเดือนมีนาคม 2546 และได้รับชัยชนะในการเลือกตั้งประธานาธิบดีในเดือนพฤษภาคม 2548 การเลือกตั้งประธานาธิบดีและการเลือกตั้งทั่วไปครั้งต่อไปแต่เดิมกำหนดให้มี ขึ้นในเดือนเมษายน 2553 อย่างไรก็ตาม คณะกรรมการการเลือกตั้ง (Independent Electoral Commission หรือ IEC) ได้เสนอฝ่ายการเมืองให้เลื่อนการเลือกตั้งออกไปก่อนด้วยข้อจำกัดทางด้านงบประมาณและการเตรียมการ ต่อมา เมื่อเดือนมิถุนายน 2553 คณะกรรมการการเลือกตั้งได้เสนอปฏิทินการเลือกตั้งให้ประธานาธิบดีพิจารณา โดยเสนอให้จัดการเลือกตั้งรอบแรกในวันที่ 24 ตุลาคม 2553 และรอบที่สองในวันที่ 19 ธันวาคม 2553 และให้ประกาศผลการเลือกตั้งในวันที่ 4 มกราคม 2554

      ในการเลือกตั้งครั้งต่อไปนี้ เป็นที่คาดการณ์ว่า ประธานาธิบดี Bozize จะลงสมัครรับเลือกตั้งอีกวาระส่วนพรรค Mouvement pour la liberation du people centrafricain (MLPC) ซึ่งเป็นพรรคฝ่ายค้านในสภา ยังคงมีความเห็นขัดแย้งกันในเรื่องการส่งผู้สมัครเข้าร่วมชิงชัยการเลือกตั้งระหว่างฝ่ายที่สนับสนุนอดีตประธานาธิบดี Felix Patasse และฝ่ายที่สนับสนุนอดีตนายกรัฐมนตรี Martin Ziguele

      ที่ผ่านมา แอฟริกากลางประสบปัญหาความขัดแย้งในประเทศอย่างต่อเนื่อง โดยเมื่อเดือนมิถุนายน 2551 กลุ่มกบฏหลัก 2 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่ม Union des forces democratiques pour le rassemblement (UFDR) และกลุ่ม Armee populaire pour la restauration de la republique et la democratie (APRD) ได้ลงนามเข้าร่วมกระบวนการเสริมสร้างสันติภาพ ณ กรุงลีเบรอวิล สาธารณรัฐกาบอง และรัฐบาลได้จัดให้มีการเจรจาร่วมกันระหว่างกลุ่มการเมืองต่างๆ ในลักษณะ Inclusive Political Dialogue (IPD) เพื่อหาทางยุติความขัดแย้งและสร้างความสมานฉันท์ในประเทศ ในเดือนธันวาคม 2551

      ต่อมา เมื่อเดือนกันยายน 2551 รัฐสภาเห็นชอบการออกกฎหมายนิรโทษกรรมแก่กลุ่มกบฏ และนำไปสู่การก่อตั้งรัฐบาลเพื่อความเป็นเอกภาพแห่งชาติ (Government of National Unity) ในเดือนมกราคม 2552 ซึ่งมีนาย Francois Naouyuma ผู้นำกลุ่ม APRD และนาย Djomo Didou ผู้นำกลุ่ม UFDR รวมอยู่ด้วยโดยกลุ่ม Front democratique du people centrafricain (FDPC) และกลุ่ม Mouvement des liberateurs centrafricains pour la justice (MLCJ) ได้เข้าร่วมกระบวนการเสริมสร้างสันติภาพในภายหลัง

      รัฐบาลแอฟริกากลางเริ่มดำเนินการตามกระบวนการ DDR ตั้งแต่เดือนสิงหาคม 2552 อย่างไรก็ตาม แอฟริกากลางยังคงประสบปัญหาความเปราะบางทางการเมืองและสังคม ซึ่งเป็นผลมาจากความขัดแย้งภายในประเทศที่มีเป็นเวลานาน สถาบันการปกครองและกระบวนการทางการเมืองยังคงรวมศูนย์อยู่ที่กรุงบังกีและไม่สามารถให้บริการและคุ้มครองความปลอดภัยของประชาชนได้อย่างทั่วถึง สถานการณ์ความรุนแรงและการก่อความไม่สงบของกลุ่มกบฏทางภาคเหนือและภาคตะวันออกของประเทศยังคงคุกคามความปลอดภัยของประชาชน และก่อให้เกิดปัญหาคนอพยพพลัดถิ่น ในปัจจุบัน รัฐบาลของแอฟริกากลางยังคงพึ่งพากองกำลังรักษาสันติภาพขององค์การสหประชาชาติในสาธารณรัฐแอฟริกากลางและชาด (MINURCAT) และกองกำลัง Micopax ในการรักษาความสงบเรียบร้อยของประเทศ โดยเฉพาะในส่วนของดินแดนที่อยู่ห่างไกลจากกรุงบังกี เมืองหลวงของประเทศ

      รัฐบาลของนาย Bozize ให้ความสำคัญอย่างยิ่งต่อการปฏิรูปหน่วยงานทางด้านความมั่นคงของประเทศ โดยมุ่งพัฒนาและเพิ่มความสามารถให้แก่กองทัพทั้งทหารและตำรวจ ตลอดจนการจัดตั้งระบบกฎหมายที่มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น ความพยายามดังกล่าวได้รับการสนับสนุนอย่างเต็มที่จากสหประชาชาติ และประชาคมเศรษฐกิจและการเงินแห่งแอฟริกากลาง โดยสหประชาชาติได้จัดตั้งสำนักงานเสริมสร้างสันติภาพอย่างบูรณาการแห่งสหประชาชาติในสาธารณรัฐแอฟริกากลาง (BINUCA) ขึ้นเพื่อรับภารกิจต่อจากสำนักงานเสริมสร้างสันติภาพแห่งสหประชาชาติ (BONUCA) และประสานงานอย่างใกล้ชิดกับกับกองกำลังรักษาสันติภาพขององค์การสหประชาชาติ MINURCAT ในการรักษาสันติภาพและความมั่นคงในประเทศและภูมิภาคแอฟริกากลาง

      ปัญหาความไม่สงบในประเทศแอฟริกากลางส่งผลโดยตรงต่อความปลอดภัยของชีวิตและทรัพย์สินของประชาชน และทำให้ประชาชนจำนวนมากต้องอพยพย้ายถิ่นฐานทั้งภายในประเทศและข้ามพรมแดนไปยังประเทศชาด ในปัจจุบัน กลุ่มกบฏ Convention des patriotes pour la justice et la paix (CPJP)ยังคงปฏิเสธการเข้าร่วมกระบวนการเสริมสร้างสันติภาพ นอกจากนี้ ยังมีกลุ่มกองโจรอื่น ๆ ที่มุ่งก่อความไม่สงบตามพื้นที่ 

นโยบายต่างประเทศ

      แอฟริกากลางมีความใกล้ชิดกับฝรั่งเศสจากการที่เคยเป็นประเทศในอาณานิคมของฝรั่งเศสมาก่อน
ในปัจจุบัน ฝรั่งเศสยังคงให้ความช่วยเหลือเพื่อการพัฒนาประเทศและเป็นคู่ค้าที่สำคัญของแอฟริกา นอกจากนี้ ฝรั่งเศสยังคงวางกองกำลังทหารไว้ในแอฟริกากลางเพื่อปฏิบัติภารกิจรักษาสันติภาพระหว่างประเทศ โดยวางกองกำลังทหาร 320 นาย ไว้ ณ กรุงบังกี และได้ส่งทหารไปประจำการที่แอฟริกากลางในส่วนของกองกำลังรักษาสันติภาพของสหภาพยุโรป (EUFOR Chad/CAR) จำนวนทั้งสิ้น 1,650 นาย

      ปัญหาความขัดแย้งและความไม่สงบในประเทศเพื่อนบ้าน อาทิ ชาด ซูดาน และสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกส่งผลกระทบต่อเสถียรภาพความมั่นคงของประเทศ แอฟริกากลาง ปัจจุบัน ประธานาธิบดี Bozize ยังคงพยายามรักษาสมดุลความสัมพันธ์ระหว่างซูดานกับชาดซึ่งเป็นประเทศที่มีปัญหาความขัดแย้งกัน

      เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2553 คณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ (UNSC) มีมติขยายอาณัติ MINURCAT (United Nations Mission in the Central African Republic and Chad) ออกไปจนถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2553 และมีมติให้ถอนทหารจาก 3,300 นายให้เหลือ 2,200 นาย (1,900 นายในชาด และ 300 นายในแอฟริกากลาง) โดยกำหนดให้มีทหารผู้ประสานงาน 25 นาย ตำรวจไม่เกิน 300 นาย และพลเรือนในจำนวนที่เหมาะสม และให้การถอนทหารครั้งสุดท้ายเริ่มขึ้นในวันที่ 15 ธันวาคม 2553 โดยในระหว่างนี้ MINURCAT จะยังคงวางกำลังอยู่ที่เมือง Birao เพื่อปฏิบัติภารกิจร่วมกับฝ่ายแอฟริกากลางในการรับผิดชอบด้านความมั่นคง ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของแอฟริกากลาง รวมทั้งสนับสนุนการดำเนินงานของหน่วยงานด้านมนุษยธรรมในพื้นที่ต่อไป

เศรษฐกิจและสังคม

ระบบเศรษฐกิจโดยรวมของแอฟริกากลางยังคงพึ่งพิงการทำเกษตรกรรมแบบยังชีพและการทำป่าไม้

รายได้จากภาคเกษตรกรรมคิดเป็นสัดส่วนมากกว่าครึ่งหนึ่งของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ อย่างไรก็ตาม แอฟริกากลางยังต้องอาศัยความช่วยเหลือจากต่างประเทศในการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานและระบบเศรษฐกิจของประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในภาคอุตสาหกรรมการก่อสร้าง ทั้งนี้ แอฟริกากลางได้เข้าร่วมโครงการ Poverty Reduction and Growth Facility (PRGF) ของ IMF ซึ่งเพิ่งได้รับการเพิ่มวงเงินและขยายระยะเวลาโครงการจนถึงสิ้นเดือน มิถุนายน 2553 ทั้งยังอยู่ในโครงการลบหนี้ Heavily Indebted Poor Countries (HIPC) ของ IMF ด้วย

     ข้อจำกัดที่สำคัญของประเทศแอฟริกากลาง ได้แก่ การเป็นประเทศที่ไม่มีทางออกทะเล ระบบขนส่งที่ยังขาดการพัฒนา การขาดแรงงานฝีมือ และนโยบายพัฒนาเศรษฐกิจมหภาคที่ยังขาดความชัดเจน ตลอดจนความขัดแย้งและเหตุการณ์ความไม่สงบภายในประเทศที่ไม่เอื้อต่อการสร้าง บรรยากาศการค้าและการลงทุนที่ดี

     แอฟริกากลางเป็นสมาชิกประชาคมเศรษฐกิจและการเงินแห่งแอฟริกากลาง (Communaute Economique et Monetaire de l'Afrique Centrale หรือ CEMAC) จึงมีธนาคารแห่งรัฐในแอฟริกากลาง (Banque des Etats de l'Afrique Centrale หรือ BEAC) ซึ่งมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่กรุงยาอุนเด ประเทศแคเมอรูน ทำหน้าที่กำหนดนโยบายทางด้านการเงินของประเทศ โดยมุ่งควบคุมระดับเงินเฟ้อและรักษาการตรึงค่าเงิน CFA franc ไว้กับเงินสกุลยูโร (1 ยูโร เท่ากับ 655.957 ฟรังก์เซฟา) ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2542 เป็นต้นมา

ความสัมพันธ์

การตรวจลงตรา ขอรับการตรวจลงตราได้ที่สถานเอกอัครราชทูตสาธารณรัฐแอฟริกากลางประจำสาธารณรัฐประชาชนจีน

สำนักงานของไทยที่ดูแลแอฟริกากลาง สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงอาบูจา

สำนักงานของแอฟริกากลางที่ดูแลไทย ยังไม่มีการมอบหมายสถานเอกอัครราชทูตใดให้ดูแลประเทศไทยอย่างเป็นทางการ

ความสัมพันธ์ทางการทูต

      ไทยและสาธารณรัฐแอฟริกากลางสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างกันเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม 2530 ไทยได้มอบหมายให้สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงอาบูจา สหพันธ์สาธารณรัฐไนจีเรีย ซึ่งมีเขตอาณาครอบคลุมสาธารณรัฐแอฟริกากลาง เบนิน แคเมอรูน กานา สาธารณรัฐคองโก ชาด อิเควทอเรียลกินีและเซาตูเมและปรินซิปี

      รัฐบาลแอฟริกากลางยังมิได้แต่งตั้งเอกอัครราชทูตประจำประเทศไทยหรือมอบหมายให้สถานเอกอัครราชทูตสาธารณรัฐแอฟริกากลางแห่งใดมีเขตอาณาครอบคลุมไทยอย่างเป็นทางการ (สถานเอกอัครราชทูตสาธารณรัฐแอฟริกากลางที่อยู่ใกล้ประเทศไทยมากที่สุดตั้งอยู่ที่จีน)

ความสัมพันธ์ทางการเมือง

      ความสัมพันธ์ด้านการเมืองระหว่างไทยกับสาธารณรัฐแอฟริกากลางเป็นไปด้วยความราบรื่น

ความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจ

การค้า

      ในปี 2561 ไทยและแอฟริกากลางมีมูลค่าการค้ารวม 0.75 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยคิดเป็นการส่งออก 0.60 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และนำเข้า 0.14 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยไทยได้ดุลการค้า 0.46 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

      สินค้าส่งออกที่สำคัญของไทยไปแอฟริกากลาง ได้แก่ รถยนต์ เครื่องจักรกลส่วนประกอบของเครื่องจักรกล เครื่องกีฬา ยานพาหนะอื่น ๆ และสินค้านำเข้าที่สำคัญจากแอฟริกากลาง ได้แก่ ไม้ซุง สินแร่โลหะอื่น ๆ ผลิตภัณฑ์จากยาง เครื่องเพชรพลอย เครื่องใช้เบ็ดเตล็ด

        สถิติการค้าระหว่างไทย - แอฟริกากลาง (ล้านดอลลาร์สหรัฐ)

ปี

ปริมาณการค้า

ไทยส่งออก

ไทยนำเข้า

ดุลการค้า

2550

1.07

1.01

0.07

+0.94

2551

0.35

0.09

0.25

-0.16

2552

2.82

2.82

0.00

+2.82

2553

1.98

0.19

1.80

-1.61

2554

0.59

0.55

0.04

+0.51

2555

0.79

0.59

0.20

+0.39

2556

0.22

0.22

0.00

+0.22

2557

0.74

0.49

0.25

+0.24

2558

3.54

0.58

2.96

-2.38

2559

1.28

0.67

0.61

+0.07

2560

1.41

1.25

0.16

+1.10

2561

0.75

0.60

0.14

+0.46

                 ที่มา : ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สำนักงานปลัดกระทรวงพาณิชย์

การลงทุน ไม่ปรากฏข้อมูลการลงทุนระหว่างกัน

การท่องเที่ยว

      ปี 2561 มีนักท่องเที่ยวชาวแอฟริกากลางเดินทางมาไทย จำนวน 20 คน

ความร่วมมือด้านวิชาการ

      ความร่วมมือระหว่างไทยกับสาธารณรัฐแอฟริกากลางส่วนใหญ่อยู่ในรูปแบบทุนฝึกอบรมนานาชาติประจำปี (Annual International Training Course - AITC) และทุนการศึกษาระดับปริญญาโทหลักสูตรนานาชาติ (Thai International Postgraduate Program - TIPP) ที่กรมความร่วมมือระหว่างประเทศ

แจ้งเวียนให้แก่ประเทศต่าง ๆ ในแอฟริกาเป็นประจำทุกปีใน 4 สาขาหลัก ได้แก่ เศรษฐกิจพอเพียง สาธารณสุข ความมั่นคงทางอาหาร และการจัดการพลังงาน นอกจากนี้ สาธารณรัฐแอฟริกากลางยังได้รับความช่วยเหลือจากไทยภายใต้กรอบความร่วมมือไตรภาคีระหว่างไทย - ญี่ปุ่น - แอฟริกา ด้านการพัฒนาการปลูกข้าว (Coalition for African Rice Development - CARD)

การเยือนที่สำคัญ

ฝ่ายไทย

      ยังไม่ปรากฏการเยือนสาธารณรัฐแอฟริกากลางของฝ่ายไทย

ฝ่ายแอฟริกากลาง

      ยังไม่ปรากฏการเยือนประเทศไทยของฝ่ายแอฟริกากลาง

ความตกลงและความร่วมมือ